polyvagaaltheorie: leren over en mét je autonoom zenuwstelsel
een deel van mijn verhaal
… en wat heb ik toch met polyvagaaltheorie?
foto genomen door Greet Dewulf © april 2026
over mijn ontmoeting met polyvagaaltheorie
mijn naam is Nele
Ik zat in een diepe burn-out toen ik in 2016 polyvagaaltheorie en de nervus vagus leerde kennen.
Ik kon al even niet meer werken. Maar ik volgde wel cursussen en ging op reis. Als ik thuis kwam, dan viel ik volledig stil. Uitgeput. Om een tijd later weer naar de volgende bestemming te vertrekken…
Eigenlijk was ik mezelf aan het wijsmaken dat het wel lukte op die manier.
Polyvagaaltheorie hielp me om mijn situatie te zien, beter te begrijpen en geleidelijk aan te aanwaarden.
Ik begon anders te kijken naar mijn vermoeidheid en beperkte functioneren.
Ik leerde de onderliggende rouw kennen. Levend verlies. Dit hielp me uiteindelijk om meer mildheid en begrip te vinden op voor mijn situatie.
Daardoor ging er geleidelijk aan minder energie verloren aan weerstand en frustratie.
En ik vond hoop. Het gaf mijn herstelproces een duidelijkere richting. Ik ging bewust meer rusten en vertragen, om van daaruit geleidelijk aan weer in beweging te komen.
Mijn herstelproces begon aan een nieuwe fase …
Ook al voelde mijn capaciteit maar zo groot als een postzegel, ik begon te leren om binnen mijn grenzen te blijven en geleidelijk aan ondersteuning te zoeken. Dit is een leerproces dat vandaag nog steeds bezig is.
over mijn relatie met mijn zenuwstelsel
vertragen en versnellen
Gaandeweg bouw ik een meer respectvolle relatie op met mijn lichaam. Ik begrijp steeds beter wat mijn zenuwstelsel nodig heeft: rust, beweging, ontladen, genieten ...
Een extra puzzelstukje kwam toen ik besefte dat die burn-out een autistische burn-out was. Autisme is één van de diagnoses die ik eind 2024 kreeg.
Daaruit kwam ook meer de aanvaarding dat sommige uitdagingen misschien wel levenslang aanwezig kunnen zijn. Ik kan er dan maar beter mee leren leven, in plaats van te wachten tot ik ‘voldoende hersteld’ ben.
Elke moet ik rekening houden met een wisselende energie. Ik focus op wat mogelijk is en welke ondersteuning ik nodig heb. Ik leer schakelen: (veel) vertragen en (soms) versnellen.
Ik blijf me verder verdiepen en zoek ondersteuning daar waar ik het niet alleen kan.
In elke nieuw stukje terrein dat weer wat meer toegankelijk wordt, ontdek ik dat de dynamieken van het zenuwstelsel weer op een nieuwe manier zichtbaar worden. Bij neurodivergentie, in relaties, de manier waarop ik als ondernemer functioneer, …
De laatste jaren heb ik bv. meer ruimte om te bewegen en te spelen … maar dit is ook snel overweldigend. Ik onderzoek hoe ik weer kan genieten van bewegen zonder mijn reserve-batterij aan te spreken (en dus ook zonder adrenaline te activeren).
De combinatie tussen mijn inzicht en ervaringen vormt de basis voor alles wat ik aanbied.
Ik laat me inspireren door verschillende experten en combineer deze inzichten om een genuanceerd en diepgaand begrip op te bouwen.
Mijn eigen ervaringen zorgen voor een doorleefde manier van lesgeven en een milde houding voor élke toestand waarin ons autonoom zenuwstelsel kan zijn. Ja, ook burn-out. ♥
Elke module heb ik zelf samengesteld en op mijn manier uitgewerkt. Ik breng op zich niet iets wat anderen niet kunnen vertellen … ik breng het wel echt op mijn manier.
zelfportret – Nele Mieke © juni 2025
"Nele neemt je mee doorheen de theorie op haar unieke manier: speels maar toch to the point, begripvol en warm voor wat de workshop bij de deelnemers binnenin kan teweegbrengen."
Delphine
lente 2024
“Ik heb achteraf veel gehad aan je bundel. Echt zo dankbaar daarvoor. Voor mijn hoofd dat niets kan onthouden, is dit ideaal. 🙂 ”
Sofie
lente 2024
(VIDEO – 1 min.)
“Ik hou van lastige dingen”
wat maakt mijn aanpak uniek?
ik ben nogal eigenzinnig ...
(complex) trauma
Ik ben me bewust van de impact van complex trauma op het lichaam, het zenuwstelsel en het vermogen om te leren.
Hoe kan je leren om meer en meer binnen jouw mogelijkheden en grenzen te bewegen, ook als dat confronterend is? Het gaat er altijd over om te zoeken naar jouw ritme en jouw manier.
Ik breng bijvoorbeeld niet meteen alle aandacht naar het lichaam. Voor sommige mensen kan dat heel overweldigend zijn. Andere mensen maken niet zo gemakkelijk contact met wat er omgaat in hun lichaam. Misschien herken je beide patronen? Daar ben je zeker niet alleen in. Ik zorg voor alternatieven en opties, zodat je kunt zoeken wat er voor jou wel wat meer toegankelijk is.
Dit betekent niet dat we helemaal weg blijven van wat uitdagend is. Je zult bijvoorbeeld leren om je aandacht heen en weer te bewegen tussen wat ondersteunend voelt en wat meer uitdagend is. Dit is hoe je geleidelijk aan meer capaciteit kunt opbouwen.
neurodivergentie
Bij neurodivergentie denk ik niet alleen aan ADHD, autisme spectrum provfiel, dyscaculie, dyslectie, dyspraxie of hoogbegaafdheid. Ook trauma en langdurige ziekte hebben een invloed op jouw zenuwstelsel en brein.
Het gaat over inzicht krijgen in welke behoeftes er bij jou leven en welke ondersteuning je nodig hebt. In welke mate kan je hier mild voor zijn? Slaag je erin om dit te benoemen naar anderen toe? Kan je geleidelijk aan je leven aanpassen zodat het past bij hoe jij werkelijk in elkaar zit, in plaats van omgekeerd?
Neurodivergentie heeft ook een invloed op hoe je leert, en ook dat neem ik mee in mijn aanpak.
leerstijlen
Welke informatie kan jij het best verwerken? Beelden, geschreven tekst, gesproken tekst of een video? Helpt het jou om te bewegen terwijl je leert?
Leer jij door te observeren? Door te vallen en weer op te staan? Of verdiep jij je liever eerst in de nodige achtergrond?
In de mate van het mogelijke bied ik de materie op verschillende manieren aan, zodat je kunt kiezen voor een manier die voor jou meer toegankelijk is.
Ik ga voorzichtig om het woord ‘oefeningen’. Voor veel mensen komen daar verwachtingen en stress bij kijken. Doe ik het goed zo? Wat als ik vandaag te moe ben om te oefenen, loop ik dan niet te veel achterstand op?
Ik spreek liever over exploraties. Iets uitproberen en ervaren wat het met jou doet. Wat jij ervaart is misschien het tegenovergestelde van iemand anders.
Ik moedig jou dus actief aan om echt op jouw manier en op jouw ritme te leren. Wat is vandaag mogelijk, en wat niet? Ik voel me zo blij en trots als iemand zegt: “ik heb helemaal niets gedaan, want ik was te moe. Ik ga vandaag gewoon erbij zijn en wat liggen.” Ik weet hoeveel het kan vragen om tot dat punt te komen. Hoera!
eigen model
Ik ontwikkelde een eigen model dat jou zal ondersteunen om op een genuanceerde en intuïtieve manier over polyvagaaltheorie te leren.
Ik werk met metaforen en kleuren en creëer zo een eigen taal. Dit biedt een concrete kapstok om gaandeweg jouw zenuwstelsel beter te leen kennen.
Eén van m’n deelnemers zei (ik parafraseer): “ik wou dat meer mensen die taal spraken … dan kon ik met hen gemakkelijker praten over hoe ik erbij zit, wat m’n grenzen zijn en wat ik nodig heb.”
lastigheden
Ik hou van kleine, lastige dingen. Allee, niet van de lastigheid zelf, maar vooral dat die dingen er mogen zíjn. Want ze zijn er gewoon, die alledaagse lastigheden. Althans, zo is dat bij mij.
Wat me vooral deugd doet is ruimte kunnen maken voor wat zich aandient. Daarin gezien worden, zonder dat er iets moet veranderen. Oók als het niet begrepen wordt.
Soms is die aandacht nét wat er nodig is om iets in beweging te brengen, hoe klein dat ook is.
Hoe is dat bij jou? Word je blij van lastigheden of vind je die eigenlijk vooral … euh … lastig?
"Leven (én leren) op het ritme van je zenuwstelsel betekent soms dat het nodig is om helemaal niets te doen.
Het kan een grote uitdaging zijn om te vertragen ... dus als dat lukt: hoera!"
- Nele Mieke -
nieuwsbrief
blijf je graag op de hoogte?
Deze agenda wordt aangevuld op het ritme van mijn zenuwstelsel. Schrijf je in op mijn nieuwsbrief om op de hoogte te blijven. Je krijgt meteen een uitnodiging voor een klein pauzemoment in je mailbus.